شماره سه در باب مکتب چیزیسم شاخه حذف به قرینه تحمل
درباره سایت
آخرین مطالب
- آباد از خرابی ما ملک بی غمیست.
- آنجا که خانه مان است - از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴
- گسستگی
- تموم شد.
- "من بی تو سرگردان، من بی تو حیرانم ... شرحی ز گیسویت، حال پریشانم"
- "آنجا که خانه مان است"
- ما خاکستریهای مهاجر خارج از کتگوریهای تیپیکال عالم.
- ما آزمودهایم بزرگانِ شهر را، از مِهترش پناه میاور به کِهترش...
- ماهی و گربه
- گشنگان را چو طلب ببود و قوت نبود...
امکانات وب
پشت نیسان آبیش نوشته بود "خدایا به امید خودت، نه بنده های بی خودت"
شبیه فیلسوف یا عارفی که واسه پرت شدن از داستان با ستاره های زیاد از دانشگا بیرون شده و سعی میکنه تراوشات مغزیش رو یه جا خالی کنه.
+ نوشته شده در جمعه بیستم مرداد ۱۳۹۶ساعت 17:15 توسط زینب نجوان |
برچسب: بیخود,
نویسنده: مهراد مرادیان