شماره سه در باب مکتب چیزیسم شاخه حذف به قرینه تحمل
درباره سایت
آخرین مطالب
- آباد از خرابی ما ملک بی غمیست.
- آنجا که خانه مان است - از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴
- گسستگی
- تموم شد.
- "من بی تو سرگردان، من بی تو حیرانم ... شرحی ز گیسویت، حال پریشانم"
- "آنجا که خانه مان است"
- ما خاکستریهای مهاجر خارج از کتگوریهای تیپیکال عالم.
- ما آزمودهایم بزرگانِ شهر را، از مِهترش پناه میاور به کِهترش...
- ماهی و گربه
- گشنگان را چو طلب ببود و قوت نبود...
امکانات وب
بابا در مقابل پبشنهاد بی شرمانه من (به عینک خودش) مبنی بر طبخ لوبیاپلو برای شام، گزینه بی شرمانه ترِ کوکو سیب زمینی رو روی میز گذاشت و در آخر هر دوی ما سر سفره نشسته بودیم و قیمه هارو میریختیم تو ماستا. بله، زندگی ما چنین است. کماکان بر خط اعتدال، نه حرف من نه حرف شما، اکثریت یا اقلیت آرا به انتخاب مامان.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم شهریور ۱۳۹۶ساعت 17:39 توسط نجوان
|
برچسب:
نویسنده: مهراد مرادیان