پشیمونی؟
نه واقعا!
میراث هر حماقتی، یه خاطرس. میراث هر خاطره ای هم پریشونیه که مثل شعله بیفته به دامنت و کم کم خاکسترت کنه...
+ نوشته شده در سه شنبه نهم آبان ۱۳۹۶ساعت 1:38  توسط نجوان |
شماره سه در باب مکتب چیزیسم شاخه حذف به قرینه تحمل
درباره سایت
آخرین مطالب
- آباد از خرابی ما ملک بی غمیست.
- آنجا که خانه مان است - از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴
- گسستگی
- تموم شد.
- "من بی تو سرگردان، من بی تو حیرانم ... شرحی ز گیسویت، حال پریشانم"
- "آنجا که خانه مان است"
- ما خاکستریهای مهاجر خارج از کتگوریهای تیپیکال عالم.
- ما آزمودهایم بزرگانِ شهر را، از مِهترش پناه میاور به کِهترش...
- ماهی و گربه
- گشنگان را چو طلب ببود و قوت نبود...