اِدوارد

نکته مبرهن اینکه موقع خستگی و گرسنگی، شعورم به حد صفر میرسه و اینو میشه تو تک تک رفتار و سکناتم مشاهده کرد. بعدا که خوب بخوابم و معدم هم آرامش خاطر داشته باشه که همه چی اوکی عه و جای نگرانی نیست، پاچه گیری رفع میشه دوباره همون آدم باشعور و نایس قبل میشم و ازین نظر با خون آشاما زیاد از حد حرف مشترک داریم.