شماره سه در باب مکتب چیزیسم شاخه حذف به قرینه تحمل
درباره سایت
آخرین مطالب
- آباد از خرابی ما ملک بی غمیست.
- آنجا که خانه مان است - از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴
- گسستگی
- تموم شد.
- "من بی تو سرگردان، من بی تو حیرانم ... شرحی ز گیسویت، حال پریشانم"
- "آنجا که خانه مان است"
- ما خاکستریهای مهاجر خارج از کتگوریهای تیپیکال عالم.
- ما آزمودهایم بزرگانِ شهر را، از مِهترش پناه میاور به کِهترش...
- ماهی و گربه
- گشنگان را چو طلب ببود و قوت نبود...
امکانات وب
چون نمیتونیم سرمونو بگیریم بالا "تموم شدن" رو باور کنیم و مثل یه مرد پای باورمون واستیم.
چون فکر میکنیم بازی کامپیوتریه که گِیم اُوِر شیم و سریع از اول شروعش کنیم.
بلد نیستیم مرد باشیم! بلد نیستیم مغرور باشیم! بلد نیستیم یه کم رها شیم از این همه!
کاش هیچوقت نبودی. راستش تنهایی بی تو خیلی خیلی بهتر از تنهایی بعد رفتن توعه.
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 22:14 توسط زینب نجوان |
برچسب:
نویسنده: مهراد مرادیان