شماره سه در باب مکتب چیزیسم شاخه حذف به قرینه تحمل
درباره سایت
آخرین مطالب
- آباد از خرابی ما ملک بی غمیست.
- آنجا که خانه مان است - از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴
- گسستگی
- تموم شد.
- "من بی تو سرگردان، من بی تو حیرانم ... شرحی ز گیسویت، حال پریشانم"
- "آنجا که خانه مان است"
- ما خاکستریهای مهاجر خارج از کتگوریهای تیپیکال عالم.
- ما آزمودهایم بزرگانِ شهر را، از مِهترش پناه میاور به کِهترش...
- ماهی و گربه
- گشنگان را چو طلب ببود و قوت نبود...
امکانات وب
طه داره برای کاستیوم هالوین پارتی دانشگاه نقشه میکشه. بعد از رد شدن تموم گزینه ها اعم از پاره کردن تی شرت و لب های خونی ومپایر و باند پیچیای مومیایی، یه نگاه به من میندازه و میگه :" با این موهای سبز شبیه هارلی کویین شدی. هیچیم نشد دست تو رو میگیرم به عنوان جوکر میرم وسط مهمونی."
بله. ما دقیقا همون سرخوشان مستی هستیم که شجریان ازشون میناله.
دقیقا همون غرب زده هایی که دل امثال شریعتی و هدایت رو خون کردن.
و ذقیقا به همین دلیل در جواب صفوان که میگه cool to have a lil brother میگم yes well, not bad!
+ نوشته شده در سه شنبه نهم آبان ۱۳۹۶ساعت 20:25  توسط نجوان |
برچسب:
نویسنده: مهراد مرادیان